Adresaci

1. Poddani kontroli: politycy (obecnie – premier), którzy mają bardziej ważyć słowa i obietnice, bądź lepiej pilnować realizacji obietnic już złożonych (w przypadku, gdy są w opozycji).

2. Bezpośredni użytkownicy: przede wszystkim dziennikarze, którzy szybciej dotrą do wiarygodnej informacji przy analizowaniu danego tematu.

3. Pośredni użytkownicy (czasem też bezpośredni): obywatele – pośrednio poprzez publikacje dziennikarzy lub bezpośrednio – poprzez korzystanie samodzielne z Władzomierza oraz jego współredagowanie.

Cele

• Doprowadzenie do składania odpowiedzialnych i konkretnych obietnic przez polityków;
• Wywiązywanie się przez polityków ze złożonych obietnic;
• Podniesienie poziomu dziennikarstwa politycznego i debaty publicznej poprzez oparcie ich na faktach.

Metoda działania

Oparta na projekcie Obameter – amerykańskiej inicjatywie, za którą realizatorzy otrzymali w 2009 roku nagrodę Pulitzera. 

Polega na analizie wypowiedzi z kampanii wyborczej wybieranych polityków władzy wykonawczej (ten element nie został jeszcze zawarty w polskiej wersji, jako że powstała już po wyborach), po wygraniu wyborów – gdy przedstawiają swoje programy, w dokumentach – w programie wyborczym i umowach koalicyjnych. Analiza dokonywana jest pod kątem obietnic wyborczych. Ze względu na to, że źródła są w dużej mierze ustne, wybór nie zawsze jest oczywisty. Nad „wyszukiwaniem” obietnic pracuje zespół osób, które w dyskusji podejmują ostateczną decyzję. 

Obietnice są wybierane na podstawie tego, czy są mierzalne, to znaczy czy można je zweryfikować na podstawie oficjalnych dokumentów, wskaźników ekonomicznych, ocen ekspertów.

Każda obietnica jest przedstawiana na stronie internetowej w kontekście, który pozwala ją lepiej zrozumieć – zwłaszcza dotyczy to obietnic ustnych. Fragment, który został uznany za obietnicę jest wyróżniony wizualnie.

Obietnice są otagowywane pod kątem tego, jakiej dziedziny polityki dotyczą: ekologia, zdrowie, informatyzacja itp. (http://www.wladzomierz.pl/kategorie) Jedna z kategorii to najważniejsze 25 obietnic – zgodnie z metodyką są kluczowe obietnice z tematów gospodarka, energetyka, obronność i podatki oraz pojedyncze w innych tematów szczególnie ważne dla ogółu obywateli . W przypadku Premiera Donalda Tuska, w kadencji 2007-2011 były to m.in. przyspieszenie budowy obwodnic i autostrad, wspieranie przedsiębiorczości czy obniżenie podatków. Wyboru najważniejszych dokonują realizatorzy projektu.

Każda obietnica, jak opisana wedle schematu: opis, ocena i miejsce na komentarze. Ocen dokonują zespoły, których opinie najpierw weryfikowane są kolegialnie, a potem przez użytkowników.

Oceny podzielone zostały na: spełnione, złamane, czekamy na konkrety, prace wstrzymane, w realizacji, nieocenione. Systematycznie wypełnia się treścią pierwsze pięć kategorii. Na koniec kadencji wszystkie obietnice muszą być ocenione.

Praca nad projektem jest stałym działaniem, ma być rozwinięta o kolejnych polityków sprawujących władzę wykonawczą, np. prezydentów miast. Organizatorzy planują włączyć w realizację tej części media lokalne. 

Nie jest przewidywane tworzenie zbiorczych wyników wykonania obietnic, ani ocena słuszności złożenia obietnicy. Interpretację obietnic i dotrzymanego słowa autorzy pozostawiają wyborcom. 

Wyniki projektu

Projekt jest mechanizmem, z którego każdy może skorzystać. Zmiana ma się dokonać dzięki użytkownikom, którzy będą zadawać politykom bardziej trafne pytania dzięki pomocy, jaką stanowią skatalogowane obietnice.