Ewelina Sitarska jest pedagogiem, prowadzi zajęcia dydaktyczne na poziomie akademickim, współpracowała z Helsińską Fundacją Praw Człowieka (HFHR), prowadzi gabinet psychoterapeutyczny i szkolenia dla jednostek samorządu terytorialnego, pracuje na rzecz społeczności lokalnej, współtworzyła narzędzie do monitoringu Biuletynów Informacji Publicznej dla Stowarzyszenia Razem dla Innych i jest członkinią komisji rewizyjnej stowarzyszenia Polski Instytut Mediacji i Integracji Społecznej.

Prawa człowieka w Częstochowie

Jako studentka angażowała się w aktywności podejmowane na rzecz społeczności lokalnej, kiedy w 2007 roku rozpoczęła pracę na uczelni część prowadzonych przez nią zajęć oscylowało wokół idei społeczeństwa obywatelskiego, interesowały ją relacje na linii obywatel - państwo oraz działania jednostek samorządu terytorialnego. Dziś na Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie prowadzi zajęcia poświęcone komunikacji, pracy z grupą, prawom człowieka oraz warsztaty integracyjne. Pracuje z dziećmi, młodzieżą i studentami w obszarze praw człowieka oraz partycypacji społecznej.

Zainteresowanie prawami człowieka zaowocowało współpracą z Helsińską Fundacją Praw Człowieka. Przez trzy lata współtworzyła w Częstochowie Festiwal Filmowy WATCH DOCS. Prawa Człowieka w Filmie. Ukończyła Szkołę Praw Człowieka, uczestniczyła w monitoringu dostępu do edukacji dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych oraz brała udział w Tygodniu odwiedzin komisariatów.

Ewelina stara się wykorzystywać swoją wiedzę zdobytą na uczelni i podczas Szkoły Inicjatyw Strażniczych oraz Szkoły Praw Człowieka aktywnie uczestnicząc w życiu lokalnej społeczności i angażując się w działania na jej rzecz. W monitoringach koordynowanych przez HFHR odwiedzała m.in. placówki edukacyjne na obszarze powiatu częstochowskiego oraz sprawdzała warunki w miejscowych komisariatach policji. Dzięki jej zaangażowaniu odbyła się w Częstochowie pierwsza edycja akcji społecznej „Szlachetna Paczka”, której była koordynatorką.

Profilaktyka uzależnień

Zawodowo prowadzi również gabinet psychoterapeutyczny - zajmuje się terapiami indywidualnymi i grupowymi oraz prowadzi szkolenia i warsztaty dla uczniów, nauczycieli i urzędników w ramach współpracy z Małopolskim Centrum Profilaktyki (specjalizującym się w szkoleniach i warsztatach z zakresu profilaktyki, przeciwdziałania przemocy w rodzinie i rozwiązywania problemów alkoholowych).

Spotyka się z członkami gminnych komisji ds. rozwiązywania problemów alkoholowych, dla których prowadzi zajęcia poświęcone problematyce uzależnień. Opowiada na nich o tym, jak rodzi się uzależnienie, jakie są mity i stereotypy, porusza kwestie prawne i uczy, jak rozmawiać z osobami uzależnionymi. Tłumaczy, jakie są zadania komisji, jak komisje mogą wydatkować środki i prowadzić kontrole i jakie są procedury w takich wypadkach. Prowadząc takie szkolenia ubolewa nad tym, że ich kształt w dużej mierze zależy od funduszy gminnych. W swojej pracy spotyka się z komisjami, których członkowie mają dużą wiedzę, spotyka jednak również takie komisje, w których członkowie i członkinie potrzebują większego nakładu pracy i pogłębionych szkoleń - to, czy je dostaną nie zależy niestety od nich.

Dostęp do informacji dla obywateli

Zaangażowanie społeczne Eweliny, wiedza i umiejętności, które zdobywa, w dużej mierze wykorzystuje również w życiu zawodowym. Jako prowadząca działalność gospodarczą oraz prowadząca szkolenia dla obywateli i obywatelek oraz przedstawicieli samorządu, spotyka się z problemami w urzędach oraz z bezradnością ludzi, którzy nie korzystają ze swoich praw, ponieważ ich nie znają. Wiedza dotycząca dostępu do informacji powinna być szeroko rozpowszechniona w społeczeństwie - podsumowuje Ewelina.


Ewelina Sitarska w Szkole Inicjatyw Strażniczych

Ewelina Sitarska jest absolwentką drugiej Edycji Szkoły Inicjatyw Strażniczych, organizowanej w 2008 roku.

Dlaczego zdecydowałaś się na udział w Szkole Inicjatyw Strażniczych?

Jako studentka brałam udział w aktywnościach podejmowanych na rzecz społeczności lokalnej i byłam zainteresowana „przyłożeniem” swoich doświadczeń do teorii. Poszukiwałam również nowych metod działania. Jednocześnie w 2007 roku rozpoczęłam pracę w Akademii im. Jana Długosza, przy czym część prowadzonych przeze mnie zajęć oscylował wokół idei społeczeństwa obywatelskiego, więc SIS była możliwością uzyskania merytorycznego wsparcia. Byłam również ciekawa tego, jakie doświadczenia mają osoby z innych części kraju i jak radzą sobie z pojawiającymi się trudnościami w obszarze aktywności społeczności lokalnych.

Byłam również ciekawa narzędzi pomocnych w działaniach pozwalających na przyglądanie się pracy samorządom i w szerszym kontekście: relacjom obywatel – państwo (te zainteresowania zaowocowały kontynuacją nauki po SIS w Szkole Praw Człowieka przy HFHR i PAN).

Co uważasz za szczególnie cenne podczas pracy na SIS-ie?

Byłam pod dużym wrażeniem zaangażowania zarówno uczestników jak i prowadzących zajęcia trenerów. Wzajemne interakcje nie kończyły się wraz z końcem zajęć, ale przeradzały się  w dyskusje do późnych godzin wieczornych, co moim zdaniem świadczy o utworzeniu prawdziwie otwartego forum wymiany doświadczeń i informacji. Z podziwem przyglądałam się pasji osób tworzących SIS.

Czy wykorzystujesz wiedzę zdobytą podczas szkolenia w swojej działalności?

Pracuję z dziećmi, młodzieżą i studentami w obszarze praw człowieka oraz partycypacji społecznej, a przede wszystkim staram się świadomie uczestniczyć w życiu społeczności lokalnej i angażować się w działania na jej rzecz.